Bir kitap okudum ve başucuma koydum.Her an her gün her ay her yıl yeniden yeniden okumaya devam ettim…Kimi zaman bir cümlesinin altını çizdiğim kimi zaman en sevdiğim bir bölümünü kimi zaman tamamını bezen ise sevmediğim ama bütüne giden o yolda okumam gerektiğini düşündüğüm o cümleleri …Her defasında farklı bir şey öğrendim farketmediğim bir şey farkettim…Öyle zamanlar geldi ki sevdiklerim ile sevmediğim kelimeler yer değiştirdi.Okumaktan vazgeçmedim ama bazen ara verdim okumaya ve her yeni baştan okuduğumda bazı boşluklar yeniden doldu bazen ise aytıntılarda gizli dediğim yerlerde boşluklar belirdi.Ezberledim sandığım zamanlar oldu ki farklı edatlara denk geldim ileyle bağlanıp güçlenen ama ile ayrılıp öncesindekilerin anlamını yitiren o cümlelerle tanıştım…günlük hayatıma alıntılar yaptım tırnak içinde tüm cümleyi kullarak bazen ise kendi yorumumu katıp tırnağı kaldırarak…
Okumayı bıraktım uzun süre benim için öldü bu yapıt dedim ama yeniden bir tılsımla canlandı en can alıcı kelimeleriyle…işte o zaman bir farklı geldi ana duygusu aynıydı ama başka bir yazara ait gibiydi kullanılan kelimeler oluşturulan cümleler o cümleye anlam katan düşünceler olay örgüsü ve daha nice şey….Altını çizdiğim cümleler klişeydi…en sevdiğim bölüm sıradandı…Ayrıntıda gizli bu kelimenin anlamı dediğim o büyülü kelime herkesin dilindeydi…Gerçekten en sevdiğim başucu kitabım bu muydu?…
Kitap aynıydı aslında Ne zaman nerde nasıl okuduysam işte o kitaptı…ben de aynıydım….Ama her okuduğumda değişen o andaki duygularımdı…
İşte bu yüzden belki de duygularsa değişen o duyguda bırakıp bir daha okumamak gerek bazı kitapları ki değerini yitirmesin ilk anki gibi yerini alsın o eşsiz kütüphanede…