Her insan memleketinin izlerini taşır sen de öyleydin…
Yaşadıkların yüzündeki her bir çizgiden gözlerinin bakışından belli oluyordu…Dokunduğum her bir çizgi de seninle dönüyordum geçmişe sen uyurken görüyordum asıl o içindeki çocuk kalmak isteyen ama büyümek zorunda olan hüzünlü adamı…
Sana ulaşmak zor cok zordu be adam!..
Duvarların vardı ve ben duvarlara çarpa çarpa yosun tuttum,hissizlestim belki de…Seni anlamak ah seni anlamak demek sanırım seninle büyümek demekti fakat ben büyüdüm ve seni hala anlamadım be adam!..
Gidiyorum şimdi içimde bitmez tükenmez bir his…Belki de bir umut bir tırtıl misali kozasından çıkmayı bekleyen…
Ben seni anlamadım ama sen beni anlarsın belki …ta ki tırtıl dönüşür kelebeğe konarsa senin parmak ucuna ve anlatırsa asıl bendeki seni sana işte o gün anlarsın tüm yaşananlara herkese karşı bir tek gerçekleri…
Bir türkü tutturmuş herkes
Ateş ile barut yan yana durmaz
Durur efendim durur
Ateş o kadar seviyordur ki barutu gölgesine yaklaşmaz
Barut o kadar seviyordur ki ateşi
alevinde ısınmaz
Biri yolundan vazgeçer
Biri hayatından
Durur efendim durur
Ateş ile barut yan yana durur
Ne ateş barutu yakar
Ne de barut ateşi çoğaltır…
T.MA.M