Aloha !..
Merhaba aynı zamanda Elveda anlamına gelmektedir…
Merhaba dediğin birine gün gelir elveda demek zorunda kaldığın gibi elveda dediğin birine bir gün ansızın bir mucize gibi merhaba diyebilirsin…
Yazdan kalma bir gün müydü yoksa baharın son demleri miydi ılık ılık bir rüzgâr esiyordu… Etrafta ya ses yoktu ya da kalbinin gürültüsünden hiçbir ses duymuyordu… Bu yaptığı çılgınlıktı biliyordu ama vazgeçmeyecekti hem yokuşu çıkıyor hem de her bir adımda doğrusunu yaptığına emin oluyordu çünkü hisleri hiç yanıltmazdı… Bu kararı mektubu kaçıncı okuyuşunda vermişti bilmiyordu ama her okuduğunda kelimeler içine işlemişti içten ve masum… Güzel bir vedayı hak ediyordu…
Buğday tenine beyaz çok yakışmıştı çocuğun gülümsedi ve o değişmeyen kokusu rüzgâr ile birleşip tüm havayı sardı… Yürümeye başladılar nereye diye sormadı çocuk ama biliyordu… Ayrı ayrı yıllarca geçtikleri yollardan geçip her yerini bildikleri her köşesinde anılarının olduğu o yerlerden yürüdüler… Havuzun başına gelince oturdular hiç konuşmuyorlardı ama anlaşıyorlardı… Kızın çantasından çıkardığı kırmızı siyah ayakkabıları görünce çocuğun şaşkın bir gülümseme oluştu yüzünde… Ayakkabılarını giyip ayağa kalktı ve telefondan müziği açtı… İkisinin de çok iyi bildiği melodi başlayınca kız elini uzattı ilk değildi ama son dansı etmek için bir davetti bu çocuk şaşkın bakışlarıyla elini tuttu ayağa kalktı…
Çocuk kızın karşısında gözlerinin içine bakıp muzipçe gülümsüyordu ardından elini havaya kaldırdı kendinden emin cesurca… İlk tuttuğundan daha farklı sanki hiç bırakmayacakmış ama bir daha da hiç tutamayacakmış gibi tuttu kız çocuğun elini ve diğer elini omzundan sırtına yavaşça kaydırırken çocuk belinden tutup ilk adımla yönlendirdi kızı, ondan sonrası aşkın ve tutkunun dansı…
Ve o gün ilk vedalarını ettiler daha kaç kez merhaba ve elveda diyeceklerini bilmeden…
İşte bu bir Aloha hikâyesi …
Fedakârlık daire gibidir verdikçe sana geri döner her fedakârlıkta bir merhaba ile bir elvedaya neden olabilir…