Adı Ali Rıza

Ali Rıza.

İsimler karakterleri şekillendirir cümlesine inanıyorum. Öyle ki ismi gibi hayata ve tüm yaratılanlara karşı yüce bir hoşnutluğu vardı. İnsan, din, dil ve kültür ayrımı yapmazdı. Dinlemeyi severdi. Eğer bir tek attıysa türkü söylerdi. Cebindeki parası nereye gitmiş kime vermiş umurumda değildi. Varsa verir yoksa ona göre yerdi. Kin tutmaz, kendisine yapılanı ise ne kadar kırılsa bile kendince mantıklı bahaneler ile şekillendirip unuturdu. En sevdiği arkadaşlarından biri göçüp gittiğinde, cebinde kalan son sigara paketini yıllarca televizyonun yanında saklayacak kadar dostuna sadıktı. Bazı akşamlar denize karşı demlenirdi. Bu zamanlarda içinden geçenleri bulduğu bir kâğıt parçasına karalar fakat bu kağıtları bir yerlere saklar, okutmazdı. Bu nedenle çok yıllar sonra annemle bana yazdığı şiirlerden birini eşyalarının arasında bulduk. Kimin ne söylediğine değil kendinin ne olduğuyla ilgilenirdi. En çok Kemal Sunal’a bir de kapı gıcırtısına oynayan bana gülerdi.
Her insan farklıdır bir başka kişiye göre. Herkes başka anlatır aynı kişiyi. Fakat bugün benim gözümden görüp benim kalbimden hissedin istedim. Benim kendi yolumda ilerlerken elimden tutup, kucak açan, yol gösteren, her karne alışımı sevinçle kutlayan, her türlü güzel anımda yanımda olup takdir eden, sıcacık gülümseyişi ile seven, yargılamadan sevmeyi ve hayata bakışı ile birçok şeyi öğreten, “ben o kadar yaşlı değilim” diyerek bana dede değil büyükbaba dedirten canım adamın ismi bu…
Teşekkür ederim…
İyi ki vardın….
Sen hep o en parlak yıldızda olacaksın…
Sevgiyle kucaklıyor hasretle öpüyorum.
Seni seviyorum.

Kişisel not: Güne dair şarkı önerisi “Zakkum-Gökyüzünde”