“Sen mutluluğun resmini yapabilir misin’’ diye Nazım Hikmet, Abidin Dino’ ya sormuş. Mutluluk anlatılır ama resmi yapılabilir mi acaba diye düşünmüştüm bu soruyla ilk karşılaştığımda ama Abidin Dino’nun resmini görünce anladım ki mutluluğun resmi yapılabiliyormuş.
Yoksul ama mutlu bir aile aynı yatakta her şeye rağmen mutlu bir şekilde uyuyorlar, dam akıyor baba elindeki şemsiyeyle kendilerini ıslanmaktan koruyor. Kedi ve köpekte onlarla beraber ve yerde bir tavuk ailenin mutluluğuna eşlik ediyor. Resme her baktığımda içimi garip bir hüzün ve ardından belirsiz bir mutluluk kaplıyor. Bu resimde birlik, bütünlük, dayanışma ve sevginin gücü var. Ve daha sonra aklıma bir başka resim geliyor fotoğraf karelerinde yer alan ama henüz tuvalin renkleriyle fırçanın darbeleriyle tanışmamış bir resim. Bir başka mutluluğun resmi bir başka beraberlik, dayanışma bir başka sevginin gücü. Her şeyin üstesinden gelmiş, sıcacık sevgisiyle her zaman elini uzatan bir kadın ve o eli küçücük kalbinde kocaman sevgisiyle sıkıca tutan bir kız ve her daim hayatta beraber yürüyen bu resim bir anne ve kızın mutluluğunun resmi.
Sen benim hayatımdaki bu mutluluk resminin ressamısın. Hayatımdaki en değerli varlıksın. Bu gün bu yazıyı sana yazmamın asıl nedeni bu günün senin doğum günün oluşu bu öyle bir gün ki senin bugün doğmuş olman demek şu an benim nefes alıp veriyor olmam demek. Sen bu yazıyı okurken ben yanında olamasam da zaten ikimizde biliyoruz ki biz hep beraberiz çünkü biz seninle mutluluğun bir resmiyiz. Seni öyle çok seviyorum ki iyi ki doğdun iyi ki varsın cicim… nice mutlu yıllara…
Bebeğin