Bir zaman makinanız olsa hangi zamana gitmek isterdiniz?..
Ben iki ayrı zamana gitmek isterdim birincisi asla veda edemediğim yeşil gözlü uzun boylu kumral olarak hatırladığım o adamı son kez gördüğüm sekiz yaşımın İstanbul’una …ikincisi adına ne diyeceğimi bilemediğim o adam ile tanıştığım bir bahar gününe…
Bugün burada ikisinden de uzakta bambaşka bir şehirde geçmişe gidemeden geçmişi değiştiremeden geleceğin ise ne olacağını bilemeden yaşıyorken elimden gelen sadece koca bir boşluk…
“Baba” seni hiç affetmedim her aynada gördüğümde gözlerimin yeşil halini kat kat büyüyor içimdeki hayalkırıklığı yazık ki bu dünyaya nasip olmadı yüzleşmemiz bekle dünya dönüyor … “ve sen nasıl hitap edeceğimi bilemediğim ” zamanı değiştirebilseydim şu an bir adın olabilirdi belki tüm yanlışları doğru ile değiştirebilirdik ama imkansız gibi çok yazık ama seni affettim çünkü kalbimin sesini senin düşündüğünden daha çok dinliyorum umarım dediğin gibi olur kalbim beni mutluluğa götürür…
Gelecekteki kendime not bugünü unutma bugün hissettiğin her şey değişecek belki değişmeyen tek şey aynaya baktığında yeşile dönen o ela gözlerin ve de kalbinin sesini dinledikçe yanağında beliren gamZelerin olacak…
Bir zaman makinamız olmayacak ama bugünümüZ de bir daha asla olmayacak …